قسم میخورم...

آدم هایی که تو ذهنم از خودشون خاطرات خط خطی به جا می گذارن، دیگه برام جایگاه سابق رو ندارن.نمیگم که نسبت بهشون بی اهمیت میشم چون هر زمان که اسمی ازشون بشنوم تصویری کدر از صداقت و شرافت جلوی چشمم نقش می بنده.من این خط خطی هارو مرور نمی کنم اما فراموش هم نمی کنماین یک مرحله از بی اهمیت بودن عقب تره،این یعنی زوالِ یک یادِ خوب...و تنها چیزیه که از هر آدمی می تونه به یادگار بمونه اگر بهش معتقد باشه. بخوانید...

ادامه مطلب